Jak żyć, Comment vivre

          Nie piszę, bo nie potrafię odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Wydaje mi się, że uczestniczę w horrorze, w którym do władzy doszli ludzie o chorej psychice. Guru zaraził umysły wiernych. Wszyscy mówią tym samym chorym językiem, powtarzają identyczne zwroty, używają tych samych słów. Nowe szaleńcze pomysły (budowa pomników), chęć zemsty i odwetu przerażają. Nie liczą się z opinią światową. Mają za nic mądrość wielu wybitnych postaci sceny politycznej, czy naukowej. Jak żyć? Kiedy to się skończy? Ile będzie ofiar?

Tłumaczenie

          Je n’écris pas parce que je ne peux pas trouver dans une nouvelle réalité. Il me semble qu'il participe au film d'horreur, qui est arrivé au pouvoir des gens avec des esprits malades. Guru a infecté les esprits des fidèles. Tous parlent la même langue des malades, répétent les mêmes phrases, ils utilisent les mêmes mots. De nouvelles idées folles (monuments de construction), la vengeance et des représailles peur. Ils ne comptent pas avec l'opinion du monde. Ils ont rien pour la sagesse d'un certain nombre d'acteurs politiques de premier plan, ou scientifique. Comment vivre? Quand cela est terminé? Combien seront victimes?

Gdyby mnie kto spytał, Si vous me demandez

          Czy podobał się wywiad telewizyjny bp Grzegorza Rysia z dziennikarką Katarzyną Kolendą Zalewską, to odpowiedziałbym – Nie.  Wywiad odbył się w domu biskupa, a nie w telewizji. No cóż, biskup pomocniczy – trzecia władza, należy się jej szacunek. O postawie służebnej biskupa wobec wiernych wszyscy zapomnieli. Poza tym jest już stareńki – ma 52 lata.

Tłumaczenie

          Aimez-vous l'interview télévisée bp Grzegorza Ryś avec le journaliste Katarzyna Kolenda Zalewska, je répondrais - Non. L'entrevue a eu lieu dans la maison de l'évêque, et non pas à la télévision. Eh bien, évêque auxiliaire - la troisième puissance, vous devez la respecter. L'attitude de la servitude évêque fidèle à tout le monde a oublié. D'ailleurs, il est déjà vieux – a 52 ans.

Datki na kościół, Les dons à l'église

          Wielu wiernych, mocno jest związana ze swoim Kościołem. Za życia, czy w testamentach przypisują im swoje majątki, pamiątki, rzeczy wartościowe. Czy w tej nadgorliwości nie ma czegoś niestosownego?

          Choć są krytykowani przez wielu, trzeba stwierdzić, że mają do tego wszelkie prawa. Ich majątek, ich decyzja. Bardzo często przekazywane pamiątki są bardzo cenne ze względu na osobistą z nimi relację. Spadkobiercy najczęściej mają obojętny stosunek do rzeczy i pamiątek antenatów. Przekazanie ich kościołowi daje gwarancję przynajmniej ich uszanowania (o czym jestem raczej przekonany). Co kościół z tym czyni,  to jego sprawa. Wierzę, że dalej będzie prowadził programy charytatywne i pomagał biednym.

          Skandale finansowe kościoła biegną niejako równolegle do godnego przesłania i prowadzenia się kościoła. Trzeba umieć rozgraniczyć dobre działania od złych. Złe należy potępiać, o dobre szanować.

          Tak jak religia wywodzi się z zewnętrznej potrzeby serca i umysłu, tak Kościół uosabiany jest z miłością szeroko rozumianą. Starsze osoby, często zaniedbywane przez dzieci i rodzinę szukają ukojenia w sakramentach, znaczy, w widomych znakach Stwórcy (Miłości). Nie wolno im tego odbierać, byłoby to, względem nich okrucieństwo. Miłość poszukiwana jest do ostatniej chwili życia każdego człowieka. Nawet Jezus przed pojmaniem pytał Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie bardziej niż oni?". Piotr odparł: „Tak, Panie! Ty wiesz, że Cię kocham (J 21,15,16).

          Kościół ma wszystko, aby dalej godnie reprezentować Kościół Chrystusowy na ziemi. Musi mieć jednak odwagę zmierzać się z nowymi potrzebami i wyzwaniami. Musi trzeźwo analizować przekazywany depozyt wiary, stale odczytywać Boga na nowo, winien zaniechać dogmatyzowanie wiary. Mówienie, że Objawienie Boga się skończyło, de facto, od Boga oddala.   Bóg jest ciągle żywy i może chcieć przekazać ludzkości nowe treści.

Tłumaczenie

          Beaucoup de fidèles, est fortement associée à son Église. Au fil des ans, que ce soit dans les testaments leur attribuer leurs biens, des souvenirs, des objets de valeur. Est-ce que ce zèle ne quelque chose de fâcheux?

           Bien qu'ils soient critiqués par beaucoup, il est clair qu'ils ont tous les droits. Leur propriété, leur décision. Très souvent, des souvenirs passés sont très précieux en raison de la relation personnelle avec eux. Les héritiers sont généralement indifférents aux choses et aux souvenirs ancêtres. Transférez à l'église est une garantie d'au moins leur respect (dont je suis plutôt convaincu). Ce qui rend cette église, qui est son affaire. Je crois qu'il continuera à diriger les programmes de bienfaisance et d'aider les pauvres.

          Les scandales financiers de l'église courent un peu parallèle à un message digne et de mener une église. Vous devez savoir comment distinguer le bien du mauvaises actions. Le mal doit être condamné, avec un bon respect.

          Tout comme la religion dérivée d'un besoin interne du cœur et de l'esprit, de sorte que l'Eglise est incarnée avec amour largement compris. Les personnes âgées souvent négligées par les enfants et la famille cherchent un réconfort dans les sacrements, est, dans les signes extérieurs du Créateur (de l'amour). Ils ne doivent pas le recevoir, il serait par rapport à leur cruauté. L'amour demandé est le dernier moment de la vie de chaque être humain. Même avant la capture de Jésus a demandé à Pierre:  Simon, fils de Jonas, m'aimes-tu plus que ne m'aiment ceux-ci? Il lui répondit: Oui, Seigneur, tu sais que je t'aime (Jean 21:15,16).

          L'église a tout pour continuer à représenter fièrement l'Eglise du Christ sur terre. Il doit, cependant, avoir le courage de rechercher les nouveaux besoins et défis. Il doit sobrement analyze transmis au dépôt de la foi, Dieu sans cesse relire, devrait s'abstenir de la foi dogmatyzowanie. Dire que la révélation de Dieu était terminée, de facto, se éloigne de Dieu. Dieu est toujours en vie et voudra peut-être donner à l'humanité un nouveau contenu.

Religia jako zjawisko, La religion comme un phénomène

        Religia monoteistyczna jest zjawiskiem  społecznym i powszechnym (chrześcijaństwo 33 %, islam 24 %, hinduizm 7 %, judaizm,  taoizm, shintō, buddyzm i inne). Praktycznie dotyczy prawie wszystkich ludzi. Wszystkie religie opierają się wewnętrznej potrzebie człowieka (łac. religere – ponownie rozważać [w sercu] ; religare – wiązać). Religia jest zadaną potrzebą, mocno osadzoną w psychice, w umyśle i w sercu. Tym sposobem Bóg chciał zapewnić sobie potrzebę  Jego poszukiwania. Od powołania świata, Bóg zainwestował swoją miłość i oczekuje reakcji zwrotnej. Miłość jest podstawą istnienia. Ona nie tylko upiększa relację między ludźmi, Bogiem, ale współtworzy świat. Jest spoiwem wszelakich konstrukcji w sensie metaforycznym.

          Najważniejszym zadaniem religii jest zapewnienie właściwej relacji między wiernymi a Bogiem. Jest więc ona wspólnotą ludzką, która przyjęła określoną doktrynę i w nią wierzy. Do czynności religijnych należy kult, rytuał.

          Błędem jest zapoznanie się tylko z jedną religią, np. islamem, czy chrześcijaństwem. Wszystkie niosą wartości etyczne i są źródłem wiedzy o świecie nadprzyrodzonym.

          Religia chrześcijańska (ponad 41 tys. odłamów) wydaje się wzorcowa. Jest wyznawana przez połowę ludzkości na świecie. Zawiera w sobie uniwersalia, które można odczytać w prawie naturalnym. Nie ma w sobie nienawiści, chęci zaboru. Jak inne, zawiera w sobie fałszywy obraz Boga na miarę satrapy, który rządzi światem, karze i wynagradza. To wzbudza poczucie lęku i dystansuje ludzkość od Niego. Jak widać religie wymagają dalszej ewolucji. Powinny one zmierzać do jednego źródła i jednego celu. Duchowość, mistyka winne być ponad religiami.

          Osoby niewierzące uważa się za ateistów. W 2012 roku 59% ludzi uważało się za osoby religijne, 23% nie, a 13% deklarowało ateizm. Ateizm jest pewną postawą wobec wiary, ale i niewierzący przyznają, że musi być coś na rzeczy na naszym świecie, co spowodowało obecną rzeczywistość.

          Najważniejszym przesłaniem religijnym jest, że istnieje przyczyna sprawcza. Różnią się poglądem co do bytowości Stwórcy (byt duchowy, panteizm). W szerokim ujęciu Bóg panuje nad światem, choć i tu są zdania podzielone.

          Zewnętrznym przejawem religijności jest kult (ryty, ceremonie, akty wiary, sakramenty, sakramentalia), który najczęściej jest obowiązujący dla wiernych. W nim manifestuje się swoją relację do Boga. Jest on potrzebny człowiekowi jak i Bogu (okazywanie miłości). Bóg jednak nie wymaga zbyt nadmiernych demonstracji wiary. Ważne są jej owoce (np. dobro wynikające z miłości bliźniego). Religia  prywatna, dyskretna, oparta jedynie na miłości interpersonalnej jest najsłabszym objawem religijnym. W zasadzie religie prywatne to nieporozumienie.

         Filozoteizm mocno podkreśla podmiotowość religijną w obrazie dynamicznym energii duchowej zwaną miłością. Bóg jest Miłością i wszelakie akty działania podyktowane są uczuciem miłości. Świat jest miłością Boga, a ludzie jego dziedzicami. Człowiek jest jedynym stworzeniem na ziemi mogącym realizować plany Boga.

         Pismo święte, tradycja, apologie to materiały pomocnicze. Anioły, szatan to pojęcia pomocnicze do zobrazowania działania Boga. Nie ma potrzeby wierzyć w istoty konceptualne. Świętość (kanoniczność) ich jest nadana przez hierarchię wspólnoty. Znajomość ich nie jest warunkiem zbawienia. Liczy się właściwa postawa człowieka względem człowieka, czyli etyka. Wiara w Boga kształtuje życie człowieka za życia. Może ubogacić życie duchowe, pozwala lepiej rozumieć świat. Wierzącemu łatwiej żyć.  Po życiu, jest elementem bezużytecznym.

         Gwarantem poprawności religijnej są zawarte w nim prawa naturalne, które każdemu są dane niezależnie od wyznawanej religii.

         Wszelki fundamentalizm (np. literalne odczytywanie treści Biblii) szkodzi Prawdzie. Podobnie nieuzasadniona nadgorliwość kultu, mitologizowanie, infantylizm religijny, bigoteria, prowadzą do  wypaczenia doktryny religijnej. Religia staje się wtedy narzędziem gier, w tym politycznych, a to jest wyjątkową podłością wobec Stwórcy.

          Sakramenty (chrzciny, spowiedź, bierzmowanie,..), podobnie jak sakramentalia (książeczki do modlenia, krzyżyki, medaliki) pomagają w życiu, ale nie są warunkiem sine qua non zbawienia. Jedynie porządkują zasady współżycia i ozdabiają postawę człowieka. Religia może zwalczać złe zachowania i promować dobre samopoczucie.

          Wolność wyboru człowieka jest najcenniejszym darem Stwórcy. Człowiek może nawet odwrócić się (bezkarnie) od Boga. Nie umniejsza to jednak miłości Boga do stworzenia. Subiektywizm odczytywania Boga jest wyrazem ludzkiej wrażliwości i zdolności umysłowych.

           Kto (Sam Harris, Richard Dawkins ) przyrównuje religie do zaburzeń umysłowych jest ciężko poraniony duchowo. 

Tłumaczenie

         La religion monothéiste est un phénomène social et universel (christianisme 33%, Islam 24%, l'hindouisme 7%, judaïsme, taoïsme, shintoïsme, bouddhisme et d'autres). Pratiquement, il applique à presque toutes les personnes. Toutes les religions sont fondées sur les besoins humains internes (lat. religere – encore une fois considérer [dans le cœur]; religare – cravate). La religion est la nécessité de fixer solidement ancré dans la psyché, dans l'esprit et dans le cœur. De cette façon, Dieu a voulu sécuriser la nécessité de sa recherche. Depuis la création du monde, Dieu a investi son amour et il est prévu jeu. L'amour est la base de l'existence. Il embellit non seulement la relation entre les êtres humains, Dieu, mais co-crée le monde. Est-ce que la colle toutes sortes de constructions dans un sens métaphorique.

          La tâche la plus importante de la religion est d'assurer la bonne relation entre les fidèles et Dieu. Il est donc une communauté humaine qui a adopté une doctrine spécifique et croit en elle. Pour les activités religieuses doivent adorer rituel.

          Il est erroné de se référer à une seule religion, par exemple. L'islam ou le christianisme. Tous portent des valeurs éthiques et sont une source de connaissances sur le monde du surnaturel.

          La religion chrétienne (plus de 41 000 sectes) semble être exemplaire. Il est respecté par la moitié de l'humanité dans le monde. Il contient les universaux qui peuvent être lus dans la loi naturelle. Il y a une haine, le désir d'annexion. Comme les autres, il contient une fausse image de Dieu comme le tyran qui gouverne le monde, les punitions et les récompenses. Il induit un sentiment de peur et les distances les hommes de Lui. Comme vous pouvez voir les religions exigent une évolution ultérieure. Ils devraient viser à une source et une destination. Spiritualité, mysticisme coupable de plus de religions.

          Les non-croyants sont considérés comme des athées. En 2012, 59% des personnes se considéraient comme des personnes religieuses, 23% non, et 13% ont déclaré l'athéisme. L'athéisme est une certaine attitude envers la foi, mais les incroyants admettre qu'il doit y avoir quelque chose pour notre monde qui a conduit à la réalité actuelle.

          Le message le plus important est religieux, il est la cause efficiente. Ils diffèrent en vue que le be-créateur (être spirituel, panthéisme). En termes généraux, Dieu règne dans le monde entier, bien qu'il y ait de l'opinion divisée.

          La manifestation extérieure de la religion est un culte (rites, les cérémonies, les actes de foi, les sacrements, les sacramentaux), qui est généralement valable pour les fidèles. Dans ce manifeste sa relation avec Dieu. Il est nécessaire à l'homme et Dieu (montrant l'amour). Mais Dieu n'a pas besoin de démonstration trop excessive de la foi. Important sont les fruits (par exemple. La bonne résultant de la charité). Religion privée, discrète, fondée uniquement sur l'amour interpersonnel est la manifestation la plus faible de la religion. En fait, la religion est un malentendu privé.

          Filozoteizm insiste fortement sur la subjectivité de la peinture religieuse dans une énergie spirituelle dynamique appelée amour. Dieu est amour toutes sortes d'actes et actions sont dictées par le sentiment d'amour. Le monde est l'amour de Dieu et le peuple de ses héritiers. L'homme est la seule créature sur terre qui pourrait remplir les plans de Dieu.

          Écriture, tradition, présenter des excuses aux matériaux. Les anges, satan est le concept d'auxiliaire pour décrire l'action de Dieu. Il n'y a pas besoin de croire en étant conceptuel. Saint (canonicité) leur est attribuée par la hiérarchie de la communauté. La connaissance d'entre eux ne sont pas une condition du salut. Ce qui importe est la bonne attitude de l'homme à l'homme, ou de l'éthique. La foi en Dieu façonne la vie d'un homme pour la vie. Vous pouvez enrichir la vie spirituelle, afin de mieux comprendre le monde. Croyant plus facile à vivre. Après la vie, il fait partie inutile.

          Le garant de la rectitude religieuse est contenue dans les droits naturels que les données indépendamment de la religion.

          Tout le fondamentalisme (par ex. une lecture littérale du contenu de la Bible) nuit à la vérité. De même injustifiée excès de zèle le culte, mythification, infantilisme, bigoterie religieuse, conduire à des distorsions de la doctrine religieuse. La religion devient alors un outil pour les jeux, y compris politique, et il est un bassesses unique au Créateur.

          Les sacrements (baptême, confession, confirmation, ..), ainsi que des sacramentaux (livres pour prier, croix, médailles) aide dans la vie, mais ils ne sont pas la condition sine qua non du salut. Seulement, ils organisent les principes de la coexistence et de décorer l'attitude de l'homme. La religion peut lutter contre les mauvais comportements et promouvoir le bien-être.

          La liberté de choix de l'homme est le don le plus précieux du Créateur. L'homme peut même tourner autour (en toute impunité) de Dieu. Toutefois, cela ne diminue pas l'amour de Dieu pour la création. La lecture de subjectivisme de Dieu est une expression de la sensibilité humaine et la capacité mentale.

          Qui (Sam Harris, Richard Dawkins) assimile la religion à des troubles mentaux est gravement blessé spirituellement.

Po Zmartwychwstaniu, Après la Résurrection

          Interesujące są słowa Jezusa Chrystusa wypowiedziane po swoim Zmartwychwstaniu dotyczące doktryny religijnej oraz wykonane gesty i znaki. Jezus przede wszystkim chciał dać świadectwo swojego Zmartwychwstania: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą (Mt 28,10); Potem ukazał się w innej postaci dwom z nich na drodze, gdy szli do wsi (Mk 16,12); W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem (Mk 16,14); Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi  (Łk 24,15); Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi  (Łk 24,34); On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!»  (Łk 24,36); To już trzeci raz, jak Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał (J 21,14). Potwierdza też otrzymaną przez Ojca Niebieskiego władzę: Dana i jest wszelka władza w niebie i na ziemi (Mt 28,18).

          Jezus już nie poucza i nie przekazuje wiedzy nadprzyrodzonej, którą z pewnością pozyskał w niebie. W drodze do Emmaus streszcza jedynie historię swojego powołania i wyjaśnia prorocze pisma: I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego  (Łk 24,27), ale wskazuje: Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem  (Mt 28,19–20); Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! (Mk 16,15). Udziela pocieszenia: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28,20). Obiecuje współdziałanie: Pan współdziałał z nimi i potwierdził naukę znakami, które jej towarzyszyły  (Mk 16,19).

          Wątpliwe są słowa Ewangelisty Marka, który pisze: Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony.  Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą;  węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie (Mk 16,16–18). Marek reprezentuje judaistyczny pogląd i przyrównuje Jezusa do srogiego Boga Starego Testamentu. Nie radzę, szczególnie osobom wierzącym, brać do rąk jadowitych węży, pić truciznę itp. Aby się przekonać co do prawdziwości słów Marka. Nie wszystkie osoby święte mają też dar uzdrawiania. Jak pisze w przypisach Ewangelii św. Marka w niektórych rękopisach brak tekstu 16,9–20. Historia Marka kończy się sceną z udziałem kobiet, które przychodzą do grobu Jezusa i odkrywają, że jego ciała już w nim nie ma: Nikomu też nic nie powiedziały, bo się bały (Mk 16,8). Te ostatnie słowa Marka, zapisano w najstarszym manuskrypcie, pochodzącym z III–IV wieku. Być może też Ewangelista dorzucił nieprzemyślane zakończenie po to, aby znalazły się relacje w ukazywaniu się Chrystusa zmartwychwstałego.

          Podobnie Ewangelista Łukasz, w swojej nadgorliwości, dorzucił własne opracowania:  Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam».  Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.  Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?»  Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby.  Wziął i jadł wobec nich (Łk 24,39–42). Jezus miał postać duchową, która nie pozwalała na gesty cielesne.

          Wydaje się, że Łukasz przygotowywał fundament pod nową religię. Podpowiadał jak należy postępować: gdzie stale przebywali w świątyni, błogosławiąc Boga  (Łk 24,53). W słowach: Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach».  Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma,  i rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie,  w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy.  Wy jesteście świadkami tego.  Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka» (Łk 24,44–49). Szczególnie ważne są przesłania: Wtedy oświecił ich umysły;  Wy jesteście świadkami tego. Słowa te zobowiązują do narzuconej postawy.

          Podobnie Ewangelia Jana wykorzystuje fakt Zmartwychwstania Jezusa do propagowania nowego kościoła i jego przywództwa: Rzekł do niego [Piotra]: Paś baranki moje! (J 21,15).

          Opisane przez Ewangelistów Zmartwychwstanie wydaje się prawdziwe. Nie dostrzega się u nich nadmiernego epatowania zdarzenia. Przekaz jest raczej prosty i skromny. W tekstach wyczuwa się  niezwykłą Prawdę. Jest ona treścią wiary. I ja dołączam się do tych, którzy uwierzyli.  

Tłumaczenie

          Intéressant sont les paroles de Jésus-Christ prononcés après sa résurrection sur la doctrine religieuse et des gestes et des signes faits. Il voulait surtout témoigner de sa résurrection: Alors Jésus leur dit: allez dire à mes frères de se rendre en Galilée: c'est là qu'ils me verront (Matthieu 28:10); Après cela, il apparut, sous une autre forme, à deux d'entre eux qui étaient en chemin pour aller à la campagne (Marc 16:12) ; Enfin, il apparut aux onze, pendant qu'ils étaient à table; et il leur reprocha leur incrédulité et la dureté de leur coeur, parce qu'ils n'avaient pas cru ceux qui l'avaient vu ressuscité (Marc 16:14) ; Pendant qu'ils parlaient et discutaient, Jésus s'approcha, et fit route avec eux (Luc 24:15); Le Seigneur est réellement ressuscité, et il est apparu à Simon (Luc 24:34); lui-même se présenta au milieu d'eux, et leur dit: La paix soit avec vous! Luc 24:36); Ceci est maintenant la troisième fois que Jésus est apparu à ses disciples depuis qu'il est ressuscité des morts (Jean 21:14). Il reconnait aussi reçu par la puissance du Père céleste: Tout pouvoir m'a été donné dans le ciel et sur la terre (Matthieu  28:18).

          Il n'enseigne pas et ne transmet pas la connaissance du surnaturel, qui a certainement gagné dans le ciel. Sur le chemin d'Emmaüs résume seulement l'histoire de sa vocation et explique les écrits prophétiques: Et, commençant par Moïse et par tous les prophètes, il leur expliqua dans toutes les Écritures ce qui le concernait  (Luc 24 :27), mais souligne: Allez, faites de toutes les nations des disciples, les baptisant au nom du Père, du Fils et du Saint Esprit,
et enseignez-leur à observer tout ce que je vous ai prescrit. Et voici, je suis avec vous tous les jours, jusqu'à la fin du monde (Matthieu 28:19–20) ; Puis il leur dit: Allez par tout le monde, et prêchez la bonne nouvelle à toute la création (Marc 16:15) ; consolation accordé: et enseignez-leur à observer tout ce que je vous ai prescrit. Et voici, je suis avec vous tous les jours, jusqu'à la fin du monde (Matthieu 28:20), promesses de coopération: Le Seigneur, après leur avoir parlé, fut enlevé au ciel, et il s'assit à la droite de Dieu  (Marc 16:19).

          Douteux sont les paroles de l'évangéliste Marc, qui écrit: Celui qui croira et qui sera baptisé sera sauvé, mais celui qui ne croira pas sera condamné.
Voici les miracles qui accompagneront ceux qui auront cru: en mon nom, ils chasseront les démons; ils parleront de nouvelles langues;
 ils saisiront des serpents; s'ils boivent quelque breuvage mortel, il ne leur feront point de mal; ils imposeront les mains aux malades, et les malades, seront guéris  (Marc 16:16–18). Marc représente le point de vue judaïque et compare Jésus à la dure Dieu de l'Ancien Testament. Je ne conseille pas, en particulier les croyants, prendre entre les mains des serpents venimeux, boire du poison, etc. Pour connaître la véracité des paroles de Marc. Pas toutes les personnes ont un don sacré de guérison.  Comme il l'explique dans les notes de l'Evangile de saint Faire aucun texte 16,9-20 dans certains manuscrits. Histoire de Marc se termine par une scène impliquant des femmes qui viennent au tombeau de Jésus et de découvrir que son corps n'a pas en lui: quiconque a également dit rien, car ils avaient peur (Mc 16:8). Ces derniers mots de Marc, écrit dans le plus ancien manuscrit datant du III-IV siècle. Peut-être l'évangéliste ajouté, l'achèvement téméraire pour fonder une relation en montrant le Christ ressuscité.

        De même Luc, dans son zèle, a ajouté leur propre développement: Voyez mes mains et mes pieds, c'est bien moi; touchez-moi et voyez: un esprit n'a ni chair ni os, comme vous voyez que j'ai.
Et en disant cela, il leur montra ses mains et ses pieds.
Comme, dans leur joie, ils ne croyaient point encore, et qu'ils étaient dans l'étonnement, il leur dit: Avez-vous ici quelque chose à manger?
Ils lui présentèrent du poisson rôti et un rayon de miel (Luc 24 :39–42). Jésus avait une figure spirituelle, qui ne permettait pas des gestes du corps.

          Il semble que Luc préparait les bases d'une nouvelle religion. Indique comment procéder: et ils étaient continuellement dans le temple, louant et bénissant Dieu (Luc 24,53). Dans les mots: Puis il leur dit: C'est là ce que je vous disais lorsque j'étais encore avec vous, qu'il fallait que s'accomplît tout ce qui est écrit de moi dans la loi de Moïse, dans les prophètes, et dans les psaumes.  Alors il leur ouvrit l'esprit, afin qu'ils comprissent les Écritures.  Et il leur dit: Ainsi il est écrit que le Christ souffrirait, et qu'il ressusciterait des morts le troisième jour,  et que la repentance et le pardon des péchés seraient prêchés en son nom à toutes les nations, à commencer par Jérusalem.  Vous êtes témoins de ces choses.  Et voici, j'enverrai sur vous ce que mon Père a promis; mais vous, restez dans la ville jusqu'à ce que vous soyez revêtus de la puissance d'en haut (Luc 24:44–49). Particulièrement importants sont les messages: Puis il leur ouvrit l'esprit; Vous êtes témoins de ces choses. Ces mots se sont engagés à la posture imposée.

          De même, l'Évangile de Jean utilise le fait de la résurrection de Jésus de promouvoir une nouvelle église et ses dirigeants: Jésus lui dit: Pais mes agneaux (Jean 21:15).

          Décrit par la résurrection Evangélistes semble être vrai. Il ne les voit pas trop choquer les événements. Le message est assez simple et modeste. Les textes peuvent sentir la vérité extraordinaire. Il est le contenu de la foi. Et je me joins à ceux qui ont cru.

Zmartwychwstanie, La résurrection

          Zmartwychwstał a zmartwychpowstał  to dwa różne określenia i nie są tożsame. Gdyby Jezus zmartwychpowstał, byłby odbierany zmysłowo.

          Zmartwychwstanie to ukazanie, że się żyje, choć przekroczono próg śmierci. Jezus Chrystus, po Zmartwychwstaniu, zwrócił uwagę Marii Magdalenie: noli me tangere (nie dotykaj mnie). Maria chciała się przywitać; prawdopodobnie pragnęła z radości uściskać Jezusa. On jednak zareagował słowami: Nie zatrzymuj (nie dotykaj mnie) Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca (J 20,17). Dotknięcie (zatrzymanie) byłoby formą badania zmysłowego, zdobywania wiedzy. Chrystus był już w ciele uwielbionym, chwalebnym, duchowym. On należał już w całości do innej, niewidzialnej rzeczywistości. Jego ludzka misja skończyła się. Stał się jak Ojciec – Aktem działającym. Nastąpiła era wiary w Jezusa, a nie wiedzy. Potwierdzeniem powyższej tezy są słowa Pawła w perykopie: później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie (1 Kor 15,6). Równocześnie w tylu miejscach Chrystus mógł być oglądany jedynie w sposób mistyczny. Aby rozpoznać Zmartwychwstałego, nie wystarczał rozum i doświadczenie fizyczne, zmysłowe. Warunkiem zobaczenia Jezusa była wiara. W wieczerniku nie każdy mógł zobaczyć Chrystusa. Ujrzenie Jezusa było identyczne z tym, jak dzisiaj doświadczamy Go w widzenia mistycznych. Jezus Zmartwychwstały był widziany jedynie oczami duszy. Od tego momentu stał się podmiotem wiary.

Tłumaczenie

          Résurrection et ressuscité des morts sont deux termes différents et ne sont pas identiques. Si Jésus était ressuscité d'entre les morts, il serait perçu sensuellement.

          Résurrection montre qu'il est vivant, mais dépasse le seuil de la mort. Jésus-Christ après la résurrection, a attiré l'attention de Marie-Madeleine: Noli me tangere (ne me touche pas). Mary voulait dire bonjour; probablement qu'il voulait embrasser la joie de Jésus. Mais il a répondu en disant:  Ne me touche pas; car je ne suis pas encore monté vers mon Père (Jean 20:17). Toucher (arrêt) serait une forme de recherche sensorielle, d'apprentissage. Christ était déjà corps glorifié, glorieux, spirituel. Il appartenait entièrement à l'autre, la réalité invisible. Sa mission humaine a pris fin. Il est devenu comme un Père - Acte agissant. Il y avait une époque de foi en Jésus, pas la connaissance. La confirmation de cette thèse sont les paroles de Paul dans la péricope: il est apparu à plus de cinq cents frères à la fois (1 Cor 15:6). Dans le même temps en tant de lieux Christ pouvait être vu que d'une manière mystique. Pour reconnaître la Résurrection, pas assez de compréhension et de l'expérience physique, sensorielle. La condition de voir Jésus était la foi. Dans la chambre haute, tout le monde ne pouvait pas voir le Christ. Voyant Jésus était identique à celle d'aujourd'hui comme nous le vivons dans une vision mystique. Jésus ressuscité a été vu seulement avec les yeux de l'âme. A partir de ce moment, il est devenu le sujet de la foi.

Życzenia, La souhaite

          Po powrocie z Mszy Rezurekcyjnej ogłasza się:

– Chrystus Pan Zmartwychwstał

Osoba witająca odpowiada z wiarą:

– Za prawdę powstał.

          Ten kult pielęgnuję do dnia dzisiejsze. Jest on moim wyznaniem wiary, że Jezus Chrystus został wywyższony na krzyżu do godności Syna Bożego i Króla ludzkości. Wiele wskazuje na to, że został zaakceptowany przez Boga-Ojca, a Jego ofiara krzyża została przyjęta przez Boga Ojca i stała się skuteczna

         Ta filozoteistyczna definicja mojej wiary nieznacznie różni się od doktryny katolickiej. Wydaje się mi, że jest bardziej zrozumiała i realistyczna.

         Akt Zmartwychwstania Jezusa niesie ogromną nadzieję dla ludzkości. Jest zapowiedzią życia wiecznego. Jeżeli tak, to wszelakie troski ziemskie są niczym wobec tej perspektywy.

          W tej nadziei składam wszystkim czytelnikom najserdeczniejsze życzenia spełnienia własnych pragnień. Życzę radości z myślą życia wiecznego. Niech Dobro zwycięża.

Tłumaczenie

Après le retour de la Messe de la Résurrection est annoncée:

– Christ, le Seigneur est ressuscité

Greeter répond avec foi:

– La vérité a été établie.

          Ce culte chérir à ce jour. Il est ma profession de foi, que Jésus-Christ a été élevé sur la croix à la dignité du Fils de Dieu et le Roi de l'humanité. Il y a beaucoup d'indications qu'il a été accepté par Dieu le Père, et son sacrifice de la croix a été accepté par Dieu le Père et est devenue effective. Cette définition filozoteistyzm ma foi est légèrement différente de la doctrine catholique. Il me semble qu'il est plus compréhensible et réaliste. L'Acte de la résurrection de Jésus apporte un grand espoir pour l'humanité. Est-ce un prélude à la vie éternelle. Si oui, toutes sortes de préoccupations terrestres ne sont rien par rapport à ce point de vue. Dans cet espoir, je vous offre mes meilleurs vœux à tous les lecteurs de satisfaire leurs propres désirs. Je vous souhaite la joie de la vie éternelle dans l'esprit. Que les bonnes victoires.