Wojny galijskie były serią kampanii prowadzonych przez Juliusza Cezara przeciwko plemionom zamieszkującym Galię. Najważniejszym wydarzeniem było oblężenie Alezji (52 przed Chr.), podczas którego Cezar pokonał wodza Galów – Wercyngetoryksa.
Skutki:
- podbój Galii (dzisiejszej Francji oraz części Belgii i Szwajcarii),
- znaczne powiększenie terytorium Republiki Rzymskiej,
- wzrost znaczenia politycznego Juliusza Cezara.
Przyczyny wojen
- Chęć rozszerzenia terytorium Republiki Rzymskiej.
- Zabezpieczenie północnych granic państwa przed najazdami plemion galijskich i germańskich.
- Dążenie Cezara do zdobycia sławy, bogactwa i silniejszej pozycji politycznej w Rzymie.
Przebieg
W 58 r. przed Chr. Cezar pokonał plemię Helwetów oraz wojska germańskie dowodzone przez Ariowista.
W kolejnych latach podporządkował większość plemion galijskich.
W 55 i 54 r. przed Chr. przeprowadził wyprawy do Brytanii, jednak nie doprowadziły one do jej trwałego podboju.
W 52 r. przed Chr. wybuchło wielkie powstanie Galów pod wodzą Wercyngetoryksa.
Decydującym wydarzeniem było oblężenie Alezji (52 r. przed Chr.), zakończone zwycięstwem Rzymian i kapitulacją Wercyngetoryksa.
Skutki
- Cała Galia została podporządkowana Rzymowi.
- Granice państwa rzymskiego przesunęły się do rzeki Ren.
- Rzym zyskał nowe ziemie, bogactwa i źródło rekrutów do armii.
- Cezar zdobył ogromną sławę i poparcie wojska, co wkrótce doprowadziło do wojny domowej i jego przejęcia władzy.
Wojny galijskie były jednym z największych sukcesów militarnych Republiki Rzymskiej. Zapewniły Rzymowi kontrolę nad Galią na wiele stuleci, a Juliuszowi Cezarowi przyniosły pozycję jednego z najwybitniejszych wodzów starożytności.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz