Wojna peloponeska (431–404 przed Chr)

          Była to wojna pomiędzy Atenami i ich Związkiem Morskim a Spartą oraz Związkiem Peloponeskim. Trwała 27 lat i wyniszczyła niemal całą Grecję. Skutki:

- zwycięstwo Sparty,

- osłabienie wszystkich greckich polis,

- ułatwienie późniejszego podboju Grecji przez Macedonię.

Wojna peloponeska była długotrwałym konfliktem między dwoma najpotężniejszymi państwami greckimi – Atenami i Spartą – oraz ich sojusznikami. Trwała od 431 do 404 r. przed Chr. i zakończyła okres potęgi Aten.

Przyczyny wojny

Rywalizacja o dominację w Grecji między Atenami a Spartą.

Rosnąca potęga Aten i obawy Sparty przed ich wpływami.

Konflikty między sprzymierzeńcami obu państw.

Napięcia polityczne i gospodarcze między Ateńskim Związkiem Morskim a Związkiem Peloponeskim.

Przebieg wojny

W 431 r. przed Chr. wybuchła wojna między Atenami i Spartą.

Ateny wykorzystywały przewagę na morzu, natomiast Sparta dominowała na lądzie.

W czasie wojny w Atenach wybuchła epidemia, która zdziesiątkowała ludność i doprowadziła do śmierci Peryklesa.

W latach 415–413 r. przed chr. nieudana wyprawa sycylijska poważnie osłabiła Ateny.

Sparta otrzymała wsparcie finansowe od Persji, dzięki czemu zbudowała silną flotę.

W 405 r. przed Chr. Ateńczycy ponieśli decydującą klęskę morską w bitwie pod Aigospotamoi.

W 404 r. przed Chr. Ateny skapitulowały, kończąc wojnę.

Skutki wojny

Zwycięstwo Sparty i upadek potęgi Aten.

Rozwiązanie Ateńskiego Związku Morskiego.

Osłabienie wszystkich greckich polis po wieloletnich walkach.

Wzrost wpływów Persji w sprawach greckich.

Ułatwienie późniejszego podboju Grecji przez Macedonię.

Znaczenie historyczne

Wojna peloponeska zakończyła okres największej świetności Aten. Wieloletni konflikt osłabił Grecję politycznie, gospodarczo i militarnie, co w IV wieku przed Chr. umożliwiło wzrost potęgi Macedonii pod rządami Filipa II i jego syna, Aleksandra Wielkiego.